Przygotowanie instalacji w obiekcie zaczyna się od analizy jego funkcji, lecz na tym etapie nie za każdym razem wiadomo jeszcze, jak dokładnie będzie wyglądało wyposażenie. Trzeba zatem podejmować decyzje na podstawie dostępnych informacji i równocześnie zostawić odpowiednią sposobność późniejszych modyfikacji. Projektowanie instalacji elektrycznych i teletechnicznych obejmuje między innymi określenie zapotrzebowania na energię, rozmieszczenie odbiorników, wyznaczenie tras przewodów a także postanowienie miejsc, w których będą znajdowały się urządzenia poszczególnych systemów.
W praktyce duże znaczenie ma sposób korzystania z wnętrz. Całkiem inaczej wygląda układ dla powierzchni, w której urządzenia są używane sporadycznie, a całkiem inaczej dla miejsca z wieloma stanowiskami pracy lub odbiornikami działającymi przez dłuższy czas. Już na początku warto sprawdzić, czy przyjęte rozmieszczenie punktów odpowiada rzeczywistemu układowi wyposażenia. Korekta wykonana na rysunku jest zwykle prostsza niż zmiana gotowej instalacji po zakończeniu prac wykończeniowych.
Podczas opracowywania dokumentacji ważne jest też rozdzielenie poszczególnych funkcji instalacji. Obwody zasilające urządzenia o różnych parametrach pracy nie powinny być planowane przypadkowo, ponieważ sposób ich podziału wpływa później na obsługę całego układu. Znaczenie ma także rozmieszczenie elementów, do których należało będzie zyskać dostęp. Rozdzielnica umieszczona w miejscu łatwym do wskazania na rzucie nie zawsze będzie wygodna w rzeczywistym użytkowaniu. Po zrealizowaniu zabudowy może okazać się, że przestrzeń przed nią została ograniczona. Podobny problem tyczy się elementów teletechnicznych. Szafa, punkt dystrybucyjny czy miejsce zakończenia przewodów powinny być uwzględnione razem z przestrzenią potrzebną na podłączenia i późniejsze prace. W sytuacji większej liczby kabli znaczenie ma również ich uporządkowanie. Bez czytelnego oznaczenia poszczególnych tras odnalezienie konkretnego połączenia może być czasochłonne, zwłaszcza gdy instalacja jest użytkowana przez sporo lat i była w tym okresie czasu kilkukrotnie modyfikowana.
Przy planowaniu części teletechnicznej należy spojrzeć na budynek jak na układ połączonych ze sobą punktów. Monitoring, sieć komputerowa, kontrola dostępu, domofony czy systemy automatyki mogą korzystać z różnych przewodów i urządzeń, ale ich trasy na prawdę bardzo często przebiegają przez te same przestrzenie. To wymaga koordynacji już na etapie dokumentacji. W praktyce nie wystarczy określić, że w danym pomieszczeniu ma znajdować się punkt sieciowy. Powinno się również ustalić jego położenie względem biurka, urządzenia albo innego detalu wyposażenia, a następnie sprawdzić, jak przewód zostanie doprowadzony do miejsca zbiorczego. Przy dużych odległościach i rozbudowanych trasach ukazują się dodatkowe ograniczenia powiązane z długością przewodów, sposobem ich prowadzenia a także dostępnością przestrzeni. Dlatego rozwiązania stosowane w niewielkim budynku nie za każdym razem można bez przemian przenieść do większego obiektu. Każda instalacja wymaga odniesienia do konkretnego układu pomieszczeń i przewidywanych funkcji.
Na wykonanie instalacji wpływa także kolejność robót budowlanych. Część przewodów zostaje ułożona w miejscach, które później są zakrywane, dlatego moment wykonania poszczególnych prac ma znaczenie dla sposobności wprowadzenia poprawek. O ile po zamknięciu ściany okaże się, że punkt został przesunięty albo zabrakło przewodu w określonym miejscu, korekta może wymagać ingerencji w gotową powierzchnię. Zdarza się również, że podczas realizacji pojawia się konieczność ominięcia elementu konstrukcyjnego lub innej instalacji. Wtedy zmiana trasy powinna być oceniona nie tylko i wyłącznie pod względem sposobności technicznego stworzenia, niemniej jednak również jej wpływu na pozostałe części układu. Ważne jest późniejsze naniesienie takich przemian do dokumentacji. Rysunek odpowiadający rzeczywistemu przebiegowi przewodów ma znaczenie w trakcie kolejnych remontów, rozbudowy systemów czy lokalizowania konkretnego połączenia. Właśnie dlatego projektowanie instalacji elektrycznych i teletechnicznych obejmuje nie tylko etap budowy pierwotnych założeń, lecz także uporządkowanie informacji, które powstają podczas realizacji.
Zobacz także: projektant teletechniki.